"Γι αυτό μου αρκούσε πάντα η γραφή μου που φιλοσοφούσε τους καιρούς για τα πουλιά που ελεύθερα χαθήκαν σε αιματοβαμμένους ουρανούς"(Από το "Σιγοβρασμα Ονείρου", 2006). Κάπως έτσι ξεκίνησα τον χειμώνα του 2006 στην πόλη της Αθήνας, σε μια Αθήνα που ήταν ακόμα πολύ ζωντανή και πολύ ποιητική. Παρέα τότε με τον αείμνηστο Μιχάλη Πρωτοψάλτη. Τον πρώτο άνθρωπο που με διάβασε, με πίστεψε και εξέδωσε τα πρώτα μου ποιήματα. Κι ακόμα εν τω μεταξύ κάπως έτσι είμαι. Αν και δυο δεκαετίες μεγαλύτερος πιστεύω ακόμα σε ουτοπίες και νέες αφηγήσεις. Όποι@ ενδιαφέρεται για περισσότερη αλληλεπίδραση, μπορεί να σύρει προς τα κάτω για να δει όλα τα δημοσιευμένα έργα μου, να με βρει στο Academia αν ενδιαφέρεται για τις φιλοσοφικές μου ιδέες ή να ψάξει εδώ μέσα αποσπάσματα από τα καλλιτεχνικά μου κείμενα. Για τα παλιά μου βιβλία δεν παίρνω όρκο ότι θα τα βρει...